| Aardbevingen, tsunami’s en zelfs
vulkaanuitbarstingen door klimaatverandering? Het is misschien
minder bizar dan het klinkt. Verdwijnende ijsmassa’s vormen de
voornaamste schakel tussen klimaat en geologie.
Klimaatverandering uit zich niet alleen in de atmosfeer en de
oceanen, het beïnvloedt ook de aardkorst, zegt een
internationale groep vulkanologen, seismologen, glaciologen,
klimatologen en fysisch geografen.
“De hele Aarde is een interactief systeem. Klimaatverandering is
net zozeer van invloed op de aardkorst”, zegt Bill McGuire van
het Londense University College, tijdens een speciale
conferentie over de relatie tussen klimaat en geologische
natuurrampen.
“Binnen de politieke gemeenschap is bijna iedereen volkomen
onbewust van enige geologische aspecten van klimaatverandering”,
aldus McGuire. Maar kijkend naar het verleden bestaat het
verband wel degelijk.
Zo leiden fluctuaties in gletsjers en ijskappen tot opheffingen
en dalingen van de bodem tot duizenden kilometers van het ijs
vandaan, inclusief aardbevingen.
“Als het ijs verloren gaat springt de aardkorst weer omhoog, met
aardbevingen en tsunami’s tot gevolg”, zegt McGuire.
David Pyle van de Universiteit van Oxford voegt daar aan toe
dat kleine veranderingen in de massa van het aardoppervlak
vulkanische activiteit in het algemeen kunnen beïnvloeden, niet
alleen op de plek waar ijsmassa’s verdwijnen.
Klimaat en vulkanisme kennen een wisselwerking, zegt Pyle.
Vulkanen kunnen grote hoeveelheden as, zwavel, CO2 en water in
de hoge atmosfeer brengen.
"Op korte termijn zorgt de schaduw van het as voor een
afkoeling, die enkele jaren kan duren. Maar als uitbarstingen te
snel opeenvolgen is het effect omgekeerd: de extra
broeikasgassen gaan dan juist zorgen voor versterking van de
opwarming", zegt de Amerikaanse vulkanoloog Peter Ward.
Asdeeltjes blijven doorgaans niet langer dan een jaar in de
atmosfeer, CO2 daarentegen gemiddeld 100 jaar.
“Voorafgaand aan de mens werd de meest abrupte
klimaatverandering ingezet door vulkanen, nu heeft de mens die
rol overgenomen. Begrijpen waarom en hoe vulkanen dit deden zal
ons helpen om te weten wat te doen”, aldus Ward.
Hypotetisch
Sprekers tijdens de conferentie waren voorzichtig om aan te
geven dat veel bevindingen een hoog hypothetisch gehalte hadden,
maar stelden daarnaast dat ‘bewijs zich opstapelt’ dat de wereld
zich moet voorbereiden op ‘grootschalige schokken’.
IJsverschuivingen
Tony Song van NASA waarschuwt voor de grote kracht voor
recentelijk ontdekte ‘glaciale aardbevingen’, waarin ijsmassa's
naar beneden storten als reusachtige landverschuivingen.
"Uit onze experimenten blijkt dat glaciale aardbevingen veel
grotere tsunami’s kunnen genereren dan onderzeese aardbevingen
van dezelfde kracht", zegt Song.
Tsunami’s
Deze zouden zowel langs de kusten van Antarctica als van
Groenland kunnen staan. “Verschillende bewoonde gebieden op hoge
breedtegraden, zoals Chili, Nieuw-Zeeland en de Canadese
oostkust lopen risico”, aldus Song. Ook de Nederlandse kust zou
door een tsunami getroffen kunnen worden, wanneer een grote
massa ijs aan de oostrand van Groenland in zee glijdt.
Oceaanbodem
Tot slot noemen de wetenschappers ook de toegenomen kans op
‘methaanboeren’, afkomstig van de oceaanbodem. Het krachtige
broeikasgas kan in grote hoeveelheden vrijkomen als de opwarming
de oceaanbodem heeft bereikt en de daar aanwezige gashydraten
doet ‘smelten’.
Naschrift redactie: hieronder de CO2-cyclus, let op het
aandeel vulkanisme.
 |